پرم از سایه ی برگی در آب چه درونم تنهاست

در هندوستان شکارچیان برای شکار میمون سوراخ کوچکی در نارگیل ایجاد میکنند موزی در آن میگذارند و زیر خاک پنهانش می کنند . میمون دستش را به داخل نارگیل می برد که موز را بردارد اما دیگر نمی تواند دستش را بیرون بکشد چونکه مشتش از دهانه سوراخ بیرون نمی آید. به جای آنکه موز را رها کند همان طور در برابر چنین غیر ممکنی می جنگد و بالاخره به دام شکارچی می افتد.در زندگی ما هم این اتفاق می افتد. لزوم دست یافتن به چیزی که گاهی بسیار کوچک و بی اهمیت است ما را زندانی آن چیزها می کند. به دام می افتیم ولی همچنان دست از آن نمیکشیم در واقع در دام حماقت خود گرفتار می شویم!!!